Ana içeriğe atla

Kaçmadan dönmek.

2011'de blogum vardı.
İyiydim o zaman. Çünkü döküyordum kelimeleri fütursuzca.
Nerede ne olmuş beynimden akıyordu.
Sonra hayat aktı, ben kaldım, yazılarım kaldı.
Anlamsız yazdığım bütün cümleler terapi olmuş aslında bana sonradan anladım.
Zaten neyi kaybetmeden anlıyoruz ki ?
Şimdi hayat beni çok farklı yerlere getirdi ama ben geri döndüm.
Kendime döndüm.
Kaçtığımın kendim olduğunu bilmiyordum yazmadığımda.
Şimdi öğrendim.
Gören olur mu bilmem ama ben dökeceğim ya arda kalanları olsun.
Hoşbuldum !

Yorumlar

  1. Hoşgeldiniz yenidenn :) Bu arada bir takip butonu göremedim ama acaba ben mi göremedim..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba herteldenşef :) Yukarıda sağ tarafta üç çizgi var oraya basınca çıkıyor :)

      Sil
  2. heeey aramıza hoşgeldiiiin. baksana, 2011 de açmıştım ben de blogumu. o zamandan birbirimizi okuyo muduk söleseneeee yaaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. deeptone !

      Okuyorduk tabii , hatırlıyorum ben. Phoebe ‘ydi o zamanki adım :)

      Sil
    2. pikii, blogunun adı neydiiiiii söleseneee :)

      Sil
  3. Hoşgeldin yeniden. Kaybederken anladıkların yeniden bulsun seni bu blogta. İyi ki geldin. :)

    YanıtlaSil
  4. Benimde o zamanlar blogum vardı sonra kardeşime verdim blogumu şimdi kendime yeni blog açtım. Sanki eski blogumun devamı gibi gidiyor şimdi. Yani hep aynı kalıyormuş insan yeniden başlamak bahane :) takip etkinliğinden geliyorum beklerim.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Herkese hayatını film gibi izlettirmek lazım. Oturup hepimizin belki senede bir kere başa sarıp en ince ayrıntısına kadar yapıp ettiklerimizi görmemiz lazım. Başka türkü kurtulamayacak insanoğlu bu kendi yaptığı şeyleri başkasında eleştirme huyundan.

O-bu-şu

Bazen başka kafaların içinde olmak istiyorum. Yok yok mecaz değil. Mesela x kişisinin beyninin içinde ben olsam. ( yerinde olmak deniyor buna ya niye dolandırıyorsun ametist?) Acaba neler geçiyor düşüncesinden. Meraklı bir yapım var oradan geliyor herhalde bu istek. Bakın düşünsenize bir anda başka bir hayattasınız ! Tanıdığınız kişiler farklı , anneniz , babanız. (Yine dünyaya gelsem aynı annenin babanın evladı olmak isterim o ayrı da ) Arkadaşlarınız farklı. İşiniz. Sevgiliz hatta belki kocanız. Biraz iyi olurdu belki. Çünkü biz insanlar kendi sorunlarımızı kafamızda büyütüyoruz ya başka bir kişinin yerine geçip sonra geri dönsek belki küçük şeyler olduğunu anlarız. Kendini dışarıdan izlemek gibi yani. Gece olunca beynin çok farklı çalışıyor ya. Bir de blogu biraz karışık kullanıyorum; o anda neye kafayı yoruyorsam onu yazıyorum. Kusuruma bakmayın artık. Zira kafamın içindeki labirent bazen tek viraj bazen dolanbaçlı.